در امتداد آغوش يك خواب

پيك و پرنده اند

كه مي رقصد در ماه‏‏

                        آب

صورت توست

مگر نه اينكه از عرض خيابان به دريا مي رسي

پهن مي كني ام روي ماسه ها

جيغ پي در پي كولي هاي بودا

مرثيه ي بوداي كولي هاست.

نوشته شده در دوشنبه چهاردهم بهمن 1387ساعت 17:41 توسط مجید براری| |